Historie

Het ontstaan en de naam

Sinds eind jaren tachtig organiseerden enkele muziekliefhebbers onder aanvoering van Rudi Voordes en Jelske Kuyper in de wat warmere maanden van het jaar originele concerten in het kerkje van Oosternieland. Deze concerten in informele sfeer werden altijd gecombineerd met een glaasje en wat lekkers te eten in de pastorie van de kerk, naar Groninger traditie de Weem genaamd. Als het weer wat slechter werd, verhuisden de concerten naar 'stad'. Daar vonden zij een monumentaal onderdak aan de Hoge der Aa in een pand met de naam Eem, schitterend gelegen en mooi gerestaureerd, met op de eerste verdieping een concertzaaltje. De concerten hebben zich jarenlang kunnen verheugen in een grote belangstelling: zij waren bijna altijd uitverkocht. Helaas moesten daardoor regelmatig muziekliefhebbers worden teleurgesteld.

Van concerten naar festival

Na veel wikken en wegen besloten de organisatoren de concerten in een festival-vorm te gieten. In 1995 was het eerste Eem en Weem Festival een feit. Het festival verenigde alle kenmerken van de concerten in zich: aparte locaties, altijd een drankje en een hapje, en bovenal een verrassende programmering met bijzondere musici en andere kunstenaars. De organisatie achter het festival is vanaf het begin gedragen door de vele vrijwilligers die er soms al vanaf de oprichting aan meewerken het publiek aantrekkelijke en bijzondere concerten te bieden. Aanvankelijk werd er jaarlijks een festival georganiseerd. Sinds 2001 vindt het festival om het andere jaar plaats. In het festivalloze jaar wordt een concert aangeboden aan de vele vrienden die de Stichting Eem en Weem inmiddels heeft. Het festival van 2011 is het elfde sinds 1995. De concerten in een kleinere plaats rondom de stad Groningen werden al snel tot “eempjes” omgedoopt, omdat dat het Groningse woord voor ”eventjes“ is: het gaat hierbij om meerdere, kortdurende concerten, waarvan de bezoekers een aantal kunnen bijwonen.

Hoogtepunten

Max van Egmond in de Statenzaal van het Provinciehuis, Ilja Leonard Pfeijffer bij een drukker, Janine Jansen in de Lutherse Kerk, Miranda van Kralingen in de Aula van het Academiegebouw, André Cats met gelegenheidsensembles in de Watertoren aan het Noorderplantsoen, en een paar jaar later in de parkeergarage onder de Ossenmarkt. Memorabel waren ook de miniopera The Pirates of Penzance in het casco van een nog niet afgebouwd schip op een Groninger werf, concerten in de Synagoge, de nieuwe Rechtbank aan het Guyotplein, Huis de Beurs, een Mozartiade in het koopmanshuis aan de Oude Boteringestraat 44 en nog veel meer. Jong talent kreeg de afgelopen jaren vooral kansen tijdens de “Eempjes”, korte concertjes in kleine panden en woonhuizen die via een wandeling bezocht worden. Er waren Eempjes in het centrum van Groningen, aan de singels, aan de Noorderhaven, in Groningen-Zuid, in Appingedam, Winsum, Winschoten, Kiel Windeweer en Stedum In 2011 worden zij gegeven in Zuidhorn aan en om “de Gast”. Grootste sterren die Eem en Weem aandeden, waren Cristina Branco en haar ensemble, Emmy Verhey, Anner Bijlsma, Isabelle van Keulen en Janine Jansen.